Czym karmić psa?
Podawaj karmę pełnoporcjową oznaczoną dla wieku psa — szczenięcą albo dla dorosłego — albo dietę, której skład ułożył lekarz weterynarii. Porcja z worka jest punktem startu: żebra mają być wyczuwalne pod cienką warstwą, a z góry ma być widać talię. Czekolada, winogrona, cebula, ksylitol i gotowane kości nie są małym wyjątkiem od miski.
Karma na etap życia
Szczeniak je karmę dla szczeniąt, dopóki rośnie. Mały pies kończy wzrost wcześniej niż duży, często jeszcze przed rokiem. Duży i olbrzymi rośnie dłużej. Na worku jest przedział wieku. Gdy go nie ma, albo suka jest w ciąży, porcję ustala lekarz weterynarii, nie sąsiad.
Przez pierwsze dni po odbiorze zostaw karmę, którą szczeniak jadł u sprzedającego. Nową wprowadzaj przez kilka dni, dokładając jej coraz więcej. Nagła wymiana worka kończy się biegunką, a biegunka u szczeniaka to wizyta, nie przetrzymanie do jutra.
Ile razy dziennie
Młody szczeniak je trzy albo cztery mniejsze posiłki. Dorosły pies zwykle dwa. Miska nie stoi cały dzień, jeśli pilnujesz wagi: postaw, daj czas na zjedzenie, zabierz. Woda stoi zawsze.
Resztki z obiadu psują rachunek porcji. Tłusty rosół i słodycze nie są uzupełnieniem karmy. Surowa dieta i jedzenie gotowane w domu wymagają planu lekarza, szczególnie u szczeniaka, gdzie braki widać na wzroście. Smakołyki z treningu wliczasz w jedzenie dnia.
Czego nie dokładać do miski
Czekolada i kakao, winogrona i rodzynki, cebula i czosnek oraz ksylitol — guma do żucia, część słodyczy i masła orzechowego — są trujące. Alkohol też. Gotowana kość łamie się w drzazgi. Jeśli pies to zjadł, dzwonisz do lekarza weterynarii od razu.
Mleko krowie wielu psom szkodzi na brzuch. Ser jako nagrodę zostaw w małym kęsie. Pies, któremu żebra sterczą, dostaje za mało. Pies bez talii dostaje za dużo, nawet gdy „przecież nie je dużo”.
To poradnik ogólny. Nie zastępuje badania u lekarza weterynarii ani aktualnego brzmienia przepisów. Przy chorobie zwierzęcia albo wątpliwości urzędowej sprawdź źródło albo weterynarza, zanim podejmiesz decyzję.