Jak nauczyć szczeniaka czystości?
Wychodź ze szczeniakiem po każdym spaniu, jedzeniu i zabawie. W dzień licz około godziny na każdy miesiąc życia: dwumiesięczny pies wytrzymuje około dwóch godzin, nie całe przedpołudnie. Załatwienie na dworze nagradzasz w tej sekundzie. Za kałużę znalezioną po powrocie nie ma kary — jest sprzątanie i krótszy odstęp następnym razem.
Kiedy wychodzić
Stałe pory są ważniejsze niż moment, w którym szczeniak sam się przypomni. Po drzemce, po misce i po szaleństwie idziecie od razu, zanim usiądzie na dywanie. Do tego zegar: około godziny na miesiąc życia w dzień. W nocy młody szczeniak i tak wstaje co najmniej raz. Sześciomiesięczny pies w dzień jest bliżej kilku godzin, ale nie zostawiasz go samego na cały etat.
Na zewnątrz daj chwilę w jednym miejscu, bez zabawy, dopóki się nie załatwi. Pochwała i smakołyk padają tam, na trawie, nie dopiero w przedpokoju. To samo słowo za każdym razem pies skojarzy szybciej niż wykład.
Co robić przy wpadce
Jeśli złapiesz go w trakcie, przerwij spokojnie i wyprowadź na miejsce, które ma być właściwe. Potem pochwała, jeśli dokończy tam. Nos w kałuży, krzyk i kara po fakcie uczą psa załatwiać się po kryjomu.
Miejsce myjesz środkiem, który rozkłada zapach moczu. Sam ocet zostawia ślad, a ślad oznacza dla psa, że tu jest toaleta. Gazety rozłożone po całym pokoju bez planu przedłużają naukę.
Mieszkanie, podkład i klatka
Celem jest jedno miejsce: dwór albo podkład, który sam wybrałeś. Jeśli celem jest trawa, podkład przy drzwiach jest tylko na czas, gdy nie zdążysz zejść po schodach. Nagradzasz załatwienie na podkładzie tak samo jak później na dworze. Podkład w każdym kącie uczy, że podłoga w ogóle jest w porządku.
Klatka kenelowa pomaga części osób, bo pies nie brudzi tam, gdzie śpi — o ile nie jest tak duża, że zrobi toaletę w kącie, i o ile nie siedzi w niej dłużej, niż umie wytrzymać. To nie jest kara i nie jest obowiązek. Legowisko w jednym cichym pokoju na start wystarcza. Czystość na stałe przychodzi po miesiącach. Wpadka przy ząbkowaniu albo po zmianie karmy jest cofnięciem rytmu.
To poradnik ogólny. Nie zastępuje badania u lekarza weterynarii ani aktualnego brzmienia przepisów. Przy chorobie zwierzęcia albo wątpliwości urzędowej sprawdź źródło albo weterynarza, zanim podejmiesz decyzję.